Storczyk giętki, szkło, jabłko-bluetooth i nóż sprężynowy.

Wczoraj nawijałem tła na rury. Mało twórcze zajęcie.

Postanowiłem nie zmarnować okazji i oto, co wpadło mi w ręce.

Kwiatki typu storczyk - proszę: (Kasia miała imieniny)

Potem przyszła pora na to, co już puste...

Nie zjedzone? To na warstat panie...

I ciach!

I tyle z tego zostało.

Talerzyk nie został wymieniony w tytule, bo grał rolę drugoplanową.

Dobranoc :)

II Międzynarodowy Zlot Forum Miłośników Yamahy

Wszystkich miłośników 2 kółek (nie tylko tych, którzy rozkochani są w Virago) zapraszam w imieniu całej braci naszego Forum na zlot.
Gwarantowana świetna zabawa i atmosfera. Miłe towarzystwo i bezpieczeństwo.
A wszystko to w ośrodku wypoczynkowym usytuowanym nad jeziorem w Zdworzu.
Szczegóły znajdziecie na plakacie i tu



SERDECZNIE ZAPRASZAMY

Niedzielne "studiowanie"

Po niemal rocznej przerwie, udało się nam spotkać z przyjaciółmi, z którymi świetnie się gada, a jeszcze lepiej "czyta książki". Tym razem Gosia nie czytała z nami, bo jest w stanie wskazującym na ciężarność (o czym za chwilę się przekonacie).
Ponieważ akurat rozłożony miałem sprzęt (światło i tło - bo szlifuję na domownikach swoje umiejętności), wywiązała się mała sesyjka.
Pierwsza moja modelka, jak zwykle trudna do ogarnięcia (żywe srebro), pozowała tak...

A potem tak...

i jeszcze tak...

no i tak...

To jeszcze i tak...

No i oczywiście z kocurem...

Natomiast druga wbiła się w moją ramoneskę i oto co wyszło:

Oczywiście i tym razem kot poszedł w obroty. W końcu za coś żryć dostaje.

czasem trochę zdziwiony...

ale dawał radę...

Pora na kolejny atrybut motonity...

i wyobraźnię modelki :)

Wpadł też na chwilę Bruce Willis

Przeczytaliśmy lekturę do ostatniej deski i na drugi dzień nie poszliśmy do pracy :(

Jeleni trzech

Będąc minionego lata na Mazurach, w kadzidłowskim zwierzyńcu, ustrzeliłem kilkoro przedstawicieli zamieszkującej tam fauny wielorakiego gatunku i pochodzenia geograficznego.

Jenak nalepiej pozowały rodzime okazy, tzw. autochtony.

Wśród dzikich tłumów zwiedzających, wyposażonych w rozwydrzone zestawy latorośli, niełatwo było wykadrować czegokolwiek bez obecności tychże.

Mnie się poszczęściło.

Kiedy czereda pseudo homo sapiens popędziła ku kolejnym parzysto i nieparzysto kopytnym, ja na spokojnie rozejrzałem się po wybiegu w poszukiwaniu ciekawego ujęcia.

I znalazłem.

Jak się okazało oglądacze byli także oglądanymi. Jak?

A tak...

Leżeli (celowo piszę leżeli) tak i gapili się ze znudzeniem na kolejne grupy zwiedzających, wydających z gardeł dzikie wrzaski.

Czasem warto się zastanowić, jak jesteśmy postrzegani przez otoczenie.

Nigdy nie wiadomo kto okaże się małpą, a kto jeleniem :)

Z szufady

To zdjęcie sprzed roku.

Wiem, wiem, trochę tu bałagan i brak chronologii, ale jak na razie ten serwis jest dość ubogi. Dlatego chcę pokazać więcej prac. Kolejność ich prezentowania zależy od kolejności znajdowania :)

Na co trafię w swoich zbiorach (co uznaję za godne pokazania), to wrzucam.

W pewnym momencie szuflandia się opróżni i zdjęcia będą wrzucane na bierząco.

Moja ulubiona modelka :)

A to jeszcze starsze. Warszawska dorożka na Rynku Starego Miasta.

Ależ to są prędkości...

Odrobinę ciepła zimą - Grecja

Jutro Wigilia, za oknem zimno, choć całkiem ładnie.

Śniegu nie ma, ale synoptycy zapowiadają, że Święta będą białe. A tym czasem, dla kontrastu, proponuję ciepłe klimaty z ostatnich wakacji:)

No to lecimy...:)

A na miejscu ciepło. Baaardzo ciepło.

To oczywiście gąbki. Myślę, że mocno przereklamowane. Rozlatują się po kilku użyciach. Zwłaszcza w rączkach naszej Majeczki :)

Nie mam pojęcia, jak się nazywa taki kołek do cumowania. Ten jest wciąż piękny, choć nie młody. (dzięki koledze DZORDŻ-owi już wiem, że taki kołek nazywa się POLER. Dzięki DZORDŻ)

No proszę. Niby zwykły, basenowy prysznic...

Zajrzyjmy w podwórko. Eeee, całkiem jak na warszawskiej Pradze. Brud, smród i miejscowe obszczymury. Można dostać w zęby i stracić komórkę. (...wężykiem Jasiu, wężykiem...) ;) W każdej bramie jest uroczo, a podwórka lśnią czystością, zachwycają architekturą, roślinnością, subtelnym oświetleniem i nieco jadą kocim moczem. A greckie koty są takie śmiesznie chude i smukłe z bardzo gładziutką i krótką sierścią. No i wredne. Nakarmisz takiego, zeżre, a w podzęce Cię udrapie albo ugryzie. Choć są wyjątki :)

Te kraty w oknie jakieś mało sympatyczne. Zazdrosny mąż? Strachliwa żona? Kto ich tam wie, tych Greków?

Taras bez tralek? No nieeee. To takie prowincjonalne ;)

Puk, puk. Atkrojtie daragije druzja.

W cerkwi pięknie. Jednak turystom nie wolno łazić gdzie im się podoba. A o fotografowaniu wogóle nie ma mowy. To strzał z biodra.

Piękny, prawda? Zdobi trawnik przed Parkiem Wodnym.

Wieczorem Grecja nabiera jeszcze więcej uroku.

Trudno było się rozstać z tymi klimatami.

Wrócić, czy poznawać nowe miejsca? Może gdzieś jest jeszcze piękniej?

Cholerne szkło

No własnie. Wciąż powracam do tego tematu, bo zależy mi na opanowaniu fotografowania (ciemnych butelek z ciemną zawartością tak, żeby nie było na szkle blików. O ile szkło bezbarwne daje się okiełznać w stosunkowo łatwy sposób, o tyle szkło czarne albo bardzo ciemne potrafi mnie wkurzyć.
Sami poptrzcie...

Portretowo

Po długich zmaganiach z ciasnotą i rozbrykaną modelką z niesfornymi włosami zamieszczam to, co udało mi się uchwycić.

A to bonus sprzed kilku miesięcy :)